Onafhankelijkheid

Na verschillende mislukte pogingen wist de in 1962 gekozen leider van de Nationalist Party, George Borg Olivier, in 1964 volledig onafhankelijkheid te bereiken. Terwijl de Britse financiële hulp aan het land voortgezet werd en de Britse vlootbasis bleef, werd Malta een onafhankelijke soevereine staat binnen het Gemenebest. Na in 1971 gekozen te zijn, werd Malta onder de Labour-regering van Dom Mintoff in 1974 een presidentiële republiek. Sinds in 1979 een overeenkomst met de NAVO afliep en de laatste Britse troepen het eiland verlieten, is Malta een neutraal land en behoort het tot de niet-gebonden staten. Desondanks heeft Malta sinds de zeventiger jaren toenadering tot de EG gezocht. Het associatieverdrag met de EG werd in 1990 opgevolgd met een formele aanvraag tot EG-lidmaatschap. Echter, toen na ruim tien jaar de Labour Party tussen 1996 en 1998 weer aan de macht kwam, werd de aanvraag bevroren om slechts een 'speciale band' met de EU na te streven. Toen de regering van de socialistische premier Alfred Sant na slechts twee jaar ten val werd gebracht door Dom Mintoff, hernieuwde de christen-democratische premier Eddy Fenech Adami de aanvraag tot EU-lidmaatschap. Inmiddels is het toetredings verdrag ondertekend, en door een referendum en verkiezingen bevestigd.